Ποιος ήταν;
Πλούσιος ή φτωχός; Μεσοαστός ή γαλαζοαίματος; Μορφωμένος ή αδαής; Γιατί ηδονίζονταν με το αίμα; Εκδικητικός ή αιμοσταγής; Πότε έδρασε; Τι γνωρίζουμε πραγματικά για τον μεγαλύτερο κατά συρροή δολοφόνο που εμφανίστηκε από το πουθενά και εξαφανίστηκε ξαφνικά;

Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	Μαίρη Τζέιν Κελλυ.jpg 
Προβολές: 55 
Μέγεθος: 75,7 KB 
ID: 187 Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	Άννι Τσάπμαν.jpg 
Προβολές: 40 
Μέγεθος: 85,0 KB 
ID: 188 Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	Ελίζαμπεθ ΣτράΪ.jpg 
Προβολές: 88 
Μέγεθος: 55,9 KB 
ID: 189 Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	Κάθριν Έντοους.jpg 
Προβολές: 107 
Μέγεθος: 68,5 KB 
ID: 190 Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	Μαίρη Ανν Νίκολς.jpg 
Προβολές: 91 
Μέγεθος: 73,2 KB 
ID: 191

Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	θύματα.jpg 
Προβολές: 47 
Μέγεθος: 47,0 KB 
ID: 192 Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	καρτ ποστάλ.jpg 
Προβολές: 83 
Μέγεθος: 40,9 KB 
ID: 193 Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	οδός Γκούλστον.jpg 
Προβολές: 32 
Μέγεθος: 96,2 KB 
ID: 194 Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	γράμμα Τζακ.jpg 
Προβολές: 43 
Μέγεθος: 85,2 KB 
ID: 195 Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	Πρίγκιπας Άλμπερτ.jpg 
Προβολές: 45 
Μέγεθος: 94,2 KB 
ID: 196

Αναμφίβολα, ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης ήταν ο μεγαλύτερος κατά συρροή δολοφόνος που εμφανίστηκε στον πλανήτη Γη.
ΠΑΤΗΣΤΕ Εμφάνιση περιεχομένου
Η αλήθεια είναι πως δεν γνωρίζουμε τίποτα για την αληθινή ταυτότητά του και το εν λόγω ψευδώνυμο που του αποδόθηκε οφείλετε σε μεγάλο βαθμό στο Κεντρικό Γραφείο Ειδήσεων του Λονδίνου, η οποία βασίστηκε σε ένα από τα δεκάδες γράμματα που παρέλαβε από αγνώστους που ισχυρίστηκαν πως ο καθένας τους είναι ο δολοφόνος που συντάραξε το Λονδίνο στα τέλη του 19ου αιώνα. Όμως το ψευδώνυμο δημοσιεύτηκε μετά από συνεννόηση του Κεντρικού Γραφείου Ειδήσεων με την Σκότλαντ Γιαρντ (Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου), ίσως επειδή το εν λόγω γράμμα μελετήθηκε ιδιαίτερα και διαπιστώθηκε πως ο αποστολέας του συγκέντρωνε τις περισσότερες πιθανότητες να είναι πράγματι ο δολοφόνος με το ψευδώνυμο «Τζακ ο Αντεροβγάλτης». Όμως θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε κάλλιστα πως το όνομα διαλέχτηκε κατά τύχη και πως η Σκότλαντ Γιαρντ σκόπευε, όπως λέμε, να ρίξει άδεια για να πιάσει γεμάτα. Δηλαδή ευελπιστούσε τυχών αντιδράσεις του «Τζακ του Αντεροβγάλτη».

Κρίνω σκόπιμο να σκιαγραφήσω αρχικά την ατμόσφαιρα του Λονδίνου του 1888 και κατόπιν να αναφερθώ σε ότι είναι γνωστό για τα θλιβερά και ανατριχιαστικά γεγονότα της εποχής, ευελπιστώντας να αντιλήφθητε την όλη εικόνα. Το Λονδίνο του 19ου αιώνα δεν διέθετε την ίδια οικονομική δραστηριότητα που έχει αναπτυχθεί σήμερα. Το 1888, το Λονδίνο διέθετε περίπου τριάντα χιλιάδες πόρνες και τριάντα δύο χιλιάδες φυλακισμένους ανεξαρτήτου φύλλου, από τα 5,5 εκατομμύρια των κατοίκων του. Υπήρχε αυξημένη φτώχια, πείνα, ανεργία, αρρώστιες και δυστυχία και αυτά οδηγούσαν στην αυξημένη εγκληματικότητα, στην εξίσου αυξημένη πορνεία και στον αλκοολισμό. Όλα αυτά τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα δεν λύθηκαν και εξακολουθούσαν να υφίσταται με την εσωτερική μετανάστευση των κατοίκων της Μεγάλης Βρετανίας, αλλά και με την συνεχή μετανάστευση των πολιτών της Βρετανικής αποικιοκρατίας που συσσωρεύονταν στο Λονδίνο. Βρετανοί και μετανάστες του Λονδίνου δοκιμάζονταν καθημερινά στον άθλιο αγώνα της επιβίωσης μέσα από πολλές κοινωνικές αναταραχές που ξεσπούσαν αρχικά σποραδικά για να μετατραπούν σε οργανωμένες εξεγέρσεις ακόμα και κατά του στέμματος. Επιπλέον οι Εβραίοι είχαν συσσωρεύσει ένα μεγάλο τμήμα από τον πλούτο του Λονδίνου και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον ταχύρυθμο αυξανόμενο αντισημιτισμό που οδηγούσε συχνά σε βίαιες αντιδράσεις των φτωχών κατοίκων του Λονδίνου κατά των Εβραίων καταστηματαρχών και εμπόρων.
Σ’ αυτό το Λονδίνο «μεγαλούργησε» ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης, για τον οποίο στην ουσία δεν γνωρίζουμε απολύτως τίποτα. Τις όποιες πληροφορίες διαθέτουμε, οφείλεται αποκλειστικά στις εφημερίδες της εποχής εκείνης αλλά και στα αρχεία της Σκότλαντ Γιαρντ. Όμως από αυτά που είναι καταγεγραμμένα για τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη δεν βοηθιόμαστε διόλου σχετικά με την ταυτότητά του μεγαλύτερου κατά συρροή δολοφόνου. Απλά ενημερωνόμαστε για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα, για τις ταυτότητες των θυμάτων του και για τις ταυτότητες των υπόπτων. Ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης έδρασε στο ανατολικό Λονδίνο και συγκεκριμένα στην κακόφημη συνοικία του Γουάιτσαπελ. Ας δούμε όμως ποια είναι η όλη ιστορία που στιγμάτισε το Λονδίνο στα τέλη του 19ου αιώνα. Όλα ξεκίνησαν όταν την Παρασκευή στις 31 Αυγούστου του 1888 δολοφονήθηκε μία 42 ετών πόρνη ονόματι Μαίρη Ανν Νίκολς. Το Σάββατο στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου δολοφονήθηκε άλλη μία πόρνη, η 47 ετών Άννι Τσάπμαν. Ακολούθησαν οι δολοφονίες των επίσης πορνών, της 45 ετών Ελίζαμπεθ ΣτράΪντ και της 46 ετών Κάθριν Έντοους που έλαβαν χώρα την ίδια ημέρα, την Κυριακή στις 30 Σεπτεμβρίου. Τέλος την Παρασκευή στις 9 Νοεμβρίου του ίδιου πάντα έτους δολοφονήθηκε άλλη μία πόρνη, η 25 ετών Μαίρη Τζέιν Κέλλυ. Οι πέντε αυτές δολοφονίες συντάραξαν το Λονδίνο μόνο και μόνο για την πρωτόγνωρη αγριότητα και την βαναυσότητα του δολοφόνου προς τα θύματά του. Επίσης οι ομοιότητες των πέντε δολοφονιών οδήγησαν στο συμπέρασμα πως ο δολοφόνος ήταν ο ίδιος. Τα θύματα στο σύνολό τους βρέθηκαν στραγγαλισμένα, με κομμένα τα λαρύγγια και ακρωτηριασμένα βάναυσα τα σώματά τους.

Συγκεκριμένα την Παρασκευή στις 31 Αυγούστου του 1888 και ώρα 04:45 π.μ. βρέθηκε δολοφονημένη η Μαίρη Ανν Νίκολς. Το πτώμα της ανακαλύφθηκε στην οδό Μπαξ Ρόου, πολύ κοντά στο εβραϊκό νεκροταφείο. Η φούστα της ήταν ανεβασμένη στο ύψος των γοφών του θύματος. Ο γιατρός Ρις Ραλφ Λιουέλιν ήταν αυτός που εξέτασε το πτώμα της δύσμοιρης πόρνης και διαπίστωσε πως στον λαιμό του θύματος υπήρχαν δύο τομές, οι οποίες ξεκινούσαν από αριστερά προς τα δεξιά. Η πρώτη είχε διάμετρο δέκα εκατοστών και ξεκινούσε κάτω από το αριστερό αυτί. Η δεύτερη είχε διάμετρο είκοσι εκατοστών και βρίσκονταν μόλις 2.5 εκατοστά κάτω από την πρώτη. Ήταν προφανές πως το θύμα απεβίωσε εξαιτίας της πρώτης κι’ όλας τομής, η οποία έκοψε το λαρύγγι και τις φωνητικές χορδές της Μαίρης Ανν Νίκολς. Η κοιλιά της ήταν ανοιγμένη και τα άντερά της ήταν χυμένα απ’ έξω. Ο γιατρός Ρις Ραλφ Λιουέλιν παρατήρησε πως το σώμα της είχε δεχτεί αλλεπάλληλα χτυπήματα με λεπίδα κοφτερή. Ωστόσο τα χτυπήματα είχαν γίνει με χειρουργική ακρίβεια, με μεθοδευμένες κινήσεις και όχι τυχαία και άγαρμπα από κάποιον εγκληματία που διακατέχονταν από μίσος, άγχος και νεύρα. Οι μαχαιριές δεν ήταν ιδιαίτερα βαθιές ώστε να πειραχτούν ανθρώπινα όργανα, όπως για παράδειγμα η καρδιά, οι πνεύμονες, το συκώτι κ.ο.κ. Τα γενετικά της όργανα επίσης είχαν δεχτεί την κοφτερή λεπίδα, η οποία τα κατακρεούργησε με αποτέλεσμα να κρέμονταν οι σάρκες της από ορισμένα νεύρα. Είναι χαρακτηριστικό πως όλα τα χτυπήματα είχαν την κατεύθυνση από αριστερά προς τα δεξιά, κάτι που φανερώνει πως ο δολοφόνος ήταν δεξιόχειρας. Η επίθεση έγινε από πίσω, την ώρα που η Μαίρη Ανν Νίκολς επεδίωξε να σκύψει για να δεχτεί στο αιδοίο της το αντρικό μόριο του δολοφόνου. Όμως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης χρησιμοποίησε τον πληρωτέο έρωτα ως πρόσχημα, για να ξεμοναχιάσει το θύμα. Ο δολοφόνος δεν ήρθε σε σεξουαλική επαφή με το θύμα του. Τα ρούχα της πόρνης δεν ήταν σκισμένα κι’ αυτό φανερώνει πως όταν το θύμα ξεψυχούσε, αυτός έκανε αυτά που έκανε με την ησυχία του αφού το θύμα του δεν μπορούσε να αντιδράσει και αυτός είχε τον απαραίτητο διαθέσιμο χρόνο να ολοκληρώσει το «έργο του» δίχως να τον ενοχλήσει κανείς.

Το Σάββατο στις 8 Σεπτεμβρίου του 1888 και ώρα 04:45 π.μ. η Άννι Τσάπμαν βρέθηκε δολοφονημένη στην οδό Χάνμπερι 29. Ο γιατρός Τζωρτζ Φίλιπς ήταν αυτός που εξέτασε το πτώμα. Για άλλη μια φορά το μοιραίο χτύπημα ήταν μια κοφτερή λεπίδα που από αριστερά προς τα δεξιά έκοψε βαθιά τον λαιμό της Άννι Τσάπμαν. Ο δολοφόνος προσπάθησε να την αποκεφαλίσει, κόβοντας προσεκτικά και όχι άγαρμπα τα οστά του αυχένα. Δίπλα από το πτώμα υπήρχε ένας φράχτης, στον οποίο σε αρκετά μεγάλο ύψος υπήρχαν σημάδια από αίμα. Αυτό οδήγησε τον γιατρό στο συμπέρασμα πως ο δολοφόνος βρίσκονταν πίσω από την πόρνη, την στιγμή που της έκοψε την καρωτίδα, έτσι ώστε το αίμα ξεπήδησε με πίεση και λέκιασε τον εν λόγω φράχτη. Τα ρούχα της ήταν επίσης σηκωμένα μέχρι το ύψος του στήθους και δεν ήταν σκισμένα. Η κοιλιά της ήταν ανοιγμένη και ο δολοφόνος της είχε αφαιρέσει με χειρουργική ακρίβεια τα άντερα, την μήτρα, τον κόλπο και τα νεφρά της δίχως να τραυματίσει τα υπόλοιπα όργανα. Ο δολοφόνος δεν ήρθε σε σεξουαλική επαφή με το θύμα του.

Την Κυριακή στις 30 Σεπτεμβρίου του 1888 και ώρα 01:00 π.μ. η Ελίζαμπεθ ΣτράΪντ βρέθηκε δολοφονήσει στην οδό Μπέρνερ 40. Ο γιατρός Τζωρτζ Φίλιπς ήταν πάλι αυτός που εξέτασε το πτώμα. Ο λαιμός του θύματος ήταν κομμένος ομοίως με τους προηγούμενους φόνους. Όμως το έργο του δολοφόνου διακόπηκε όταν έτυχε να περνάει από κει ένας αγωγιάτης με το κάρο του. Όταν ανακαλύφθηκε το πτώμα της, εντύπωση προκάλεσε το ότι πάνω στο στήθος της βρέθηκε ένα τριαντάφυλλο κι’ ένα μπουκέτο με φτέρες. Ίσως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης σκόπευε να χλευάσει την αστυνομία που αδυνατούσε να τον συλλάβουν. Μια γυναίκα που κατοικούσε λίγο πιο κάτω από τον τόπο του εγκλήματος, ισχυρίστηκε πως είδε κάποιον λίγο μετά τις 01:00 π.μ. να περπατάει γρήγορα στην οδό Μπέρνερ με κατεύθυνση προς την οδό Κομέρσιαλ κρατώντας μια τσάντα. Από την περιγραφή της τσάντας, διαπιστώθηκε πως επρόκειτο για μία ιατρική τσάντα μάρκας Γκλάντστοουν, ιδιαίτερα ακριβής.

Την Κυριακή στις 30 Σεπτεμβρίου του 1888 και ώρα 01:45 π.μ. η Κάθριν Έντοους βρέθηκε δολοφονημένη στην πλατεία Μάιτερ, περίπου δύο χιλιόμετρα από τον τόπο της δολοφονίας της Ελίζαμπεθ ΣτράΪντ. Φαίνεται πως ο δολοφόνος, σαφώς ενοχλημένος από τον αγωγιάτη που τον διέκοψε, ξέσπασε στην πόρνη Κάθριν Έντοους. Ο γιατρός Γκόρντον Μπράουν ήταν αυτός που εξέτασε το πτώμα. Το μοιραίο χτύπημα ήταν πάλι στον λαιμό, όπου μια τομή δέκα πέντε εκατοστών, από αριστερά προς τα δεξιά, της είχε κόψει το λαρύγγι. Ο δολοφόνος κατόπιν, την μαχαίρωσε επανειλημμένα στο πρόσωπο, έτσι ώστε το παραμόρφωσε. Τα ρούχα της ήταν σηκωμένα μέχρι πάνω από το στήθος της αλλά για πρώτη φορά ήταν σκισμένα. Φαίνεται πως ο δολοφόνος βιάζονταν και δεν ήθελε να τον διακόψει πάλι κάποιος ανεπιθύμητος. Το σώμα της είχε μία τεραστίων διαστάσεων τομή, που ξεκινούσε από το στέρνο μέχρι το αιδοίο της. Τα άντερα είχαν αφαιρεθεί και ήταν τοποθετημένα δίπλα από τον δεξιό της ώμο. Ο δολοφόνος δεν ήρθε σε σεξουαλική επαφή με το θύμα του.

Παρασκευή στις 9 Νοεμβρίου του 1888 και ώρα 11:00 π.μ. η Μαίρη Τζέιν Κέλλυ βρέθηκε δολοφονημένη στο σπίτι της, στην οδό Ντόρσετ 26 και συγκεκριμένα στο ισόγειο, στο δωμάτιο με τον αριθμό 13. Ο γιατρός Τζωρτζ Φίλιπς ήταν πάλι αυτός που εξέτασε το πτώμα. Το πτώμα βρίσκονταν σε άθλια κατάσταση, πολύ χειρότερη από τα προηγούμενα πτώματα. Το λαρύγγι της ήταν κομμένο και πρέπει να ήταν η πρώτη φορά που το θύμα ξεψύχησε κοιτάζοντας ενστικτωδώς τα μάτια και το χαμόγελο του Τζακ του Αντεροβγάλτη που πρόδιδαν την απόλυτη ηδονή και ευχαρίστηση. Ο δολοφόνος κατόπιν έκοψε τα αυτιά και την μύτη του θύματος. Μαχαίρωσε το πρόσωπο της, πανέμορφης μέχρι τότε, Μαίρης Τζέιν Κέλλυ τόσες φορές όσες χρειάζονταν για να γίνει ορατό το κρανίο της. Το σιδερένιο κρεβάτι της ήταν πλημμυρισμένο με το αίμα ης νεαρής πόρνης. Το κομματιασμένο κορμί της μαρτυρούσε την βαναυσότητα του δολοφόνου. Της αφαίρεσε τα στήθη της, το συκώτι της, τους πνεύμονες και την καρδιά της και τα τοποθέτησε κατόπιν προσεκτικά πάνω στο κρεβάτι δίπλα από το αριστερό της πόδι, ενώ τα άντερά της τα ακούμπησε πάνω στο κομοδίνο. Μαχαιριές δέχτηκαν και τα γενετικά της όργανα. Το δεξιό πόδι της είχε βαθιές τομές και συγκεκριμένα από το γόνατο μέχρι τον αστράγαλο. Στο αριστερό της χέρι, στο ύψος του μπράτσου, επίσης υπήρχαν βαθιές τομές. Τα ρούχα της ήταν προσεκτικά διπλωμένα και όλα μαρτυρούσαν πως τα είχε διπλώσει η ίδια. Αυτό δείχνει πως όχι απλά είδε το πρόσωπο του δολοφόνου αλλά πρέπει και να συνομίλησαν καθ’ όλη τη διάρκεια που αυτή γδύνονταν και δίπλωνε τα ρούχα της. Στον τόπο του εγκλήματος πήγε και ο γιατρός Τόμας Μποντ, ο οποίος βοήθησε τον γιατρό Τζωρτζ Φίλιπς στην εξέταση του πτώματος. Μία γειτόνισσα του θύματος που ζούσε στον πρώτο όροφο, ακριβώς πάνω από το δωμάτιο της Μαίρης Τζέιν Κέλλυ, άκουσε κατά τις 04:00 π.μ. μία φωνή να κραυγάζει την λέξη «Δολοφόνε» αλλά δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία διότι νόμιζε πως άκουσε την κραυγή στον ύπνο της.
Ο επιθεωρητής Φρέντερικ Αμπερλαϊν της Σκότλαντ Γιαρντ, ορίστηκε επικεφαλής των ερευνών με βοηθούς του, τους επίσης επιθεωρητές Χένρι Μουρ και Ουώλτερ Άντριους. Οι τρεις τους επενέβησαν όταν ο αρχικά επικεφαλής των ερευνών, επιθεωρητής του εγκληματολογικού ονόματι Έντμουντ Ριντ, πελάγωσε και βρέθηκε σε αδιέξοδο, ύστερα από την δεύτερη δολοφονία. Μετά την τέταρτη δολοφονία άλλος ένας αστυνομικός προστέθηκε στην ομάδα των ερευνών, ο επιθεωρητής Τζέιμς Μακ Ουίλιαμ. Εν συνεχεία ο Επίτροπος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, Σερ Τσαρλς Ουόρεν, όρισε τον αστυνομικό διευθυντή Ντόναλντ Σουάνσον ως τον νέο επικεφαλή των ερευνών για καλύτερα αποτελέσματα. Γρήγορα αποδείχθηκε πως όσοι επιθεωρητές και να ασχολούνταν με την συγκεκριμένη υπόθεση, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Τα ενοχοποιητικά στοιχεία ήταν ανύπαρκτα και το έργο τους γίνονταν ολοένα και πιο δύσκολο, σε σημείο που οδηγούνταν σε αδιέξοδο. Αυτά που γνώριζαν, ήταν απλά πως ο δολοφόνος πρέπει να ήταν μισογύνης, να μισούσε για κάποιον λόγο ιδιαίτερα τις πόρνες, να είχε άριστες γνώσεις ανατομίας οπότε ίσως ήταν γιατρός ή τουλάχιστον φοιτητής ιατρικής, να είχε κάποιο πρόβλημα στύσης αφού δεν έρχονταν σε σεξουαλική επαφή με τα θύματά του πριν τους φόνους, να ήταν καλοντυμένος με ακριβά ρούχα και επιφανής πολίτης που ενέπνεε εμπιστοσύνη στα θύματά του και ίσως είχε κάποιον συνένοχο που τον βοηθούσε στην διαφυγή του από τους τόπους των εγκλημάτων δίχως να γίνεται αντιληπτός.
Ο μεγαλοφυής δολοφόνος συνήθιζε να παίρνει διάφορα όργανα από τα θύματά του, ως σουβενίρ προσεκτικά δίχως να προκαλεί ζημίες στα υπόλοιπα. Οφείλω να σας ενημερώσω πως οι πέντε αυτές δολοφονίες δεν ήταν και οι μοναδικές που συνέβησαν εκείνη την χρονιά. Δολοφονήθηκαν κι’ άλλες γυναίκες, σχεδόν με παρόμοιο τρόπο, όπως η Έμα Σμιθ, η Μάρθα Τέιμπραμ, η Μάργκαρετ Χέις, η Ρόουζ Μάιλετ, η Άλις Μακένζι, η Φράνσις Κόουλς καθώς και μία γυναίκα άγνωστης ταυτότητας η οποία βρέθηκε με κομμένο κεφάλι και με κομμένα τα πόδια, αλλά κατά περίεργο λόγο δεν θεωρήθηκε σκόπιμο να συνδεθούν με τις υπόλοιπες πέντε δολοφονίες και με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Οι εν λόγω πέντε βάναυσες δολοφονίες τρομοκράτησαν τους πλέον αλλόφρονες κατοίκους του Γουάιτσαπελ, οι οποίοι ένιωθαν εντελώς αβοήθητοι λόγω της αδυναμίας της Σκότλαντ Γιαρντ να συλλάβει τον δολοφόνο. Συγκρότησαν ομάδες περιφρούρησης των περιοχών που έγιναν οι δολοφονίες και τις περιπολούσαν ολόκληρο το εικοσιτετράωρο. Μία εξ’ αυτών και η πιο σημαντική ήταν η λεγόμενη Επιτροπή της Επαγρύπνησης του Γουάιτσαπελ, με επικεφαλή τον Τζακ Λασκ. Όμως δεν ήταν και λίγοι αυτοί που ηρωοποίησαν τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη και ταυτίστηκαν μαζί του σε τέτοιο επικίνδυνο βαθμό, ώστε να στέλνουν γράμματα πότε στο Κεντρικό Γραφείο Ειδήσεων του Λονδίνου και πότε στην Σκότλαντ Γιαρντ για να αναλάβουν την ευθύνη των δολοφονιών. Συγκεκριμένα στάλθηκαν διακόσιες έντεκα επιστολές που καταλογίζονταν στον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, όμως μόλις τριάντα τέσσερις εξ’ αυτών πιστεύεται πως ανήκαν σ’ αυτόν.

Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1888, στάλθηκε η πρώτη επιστολή στο Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων που είχε την υπογραφή του Τζακ του Αντεροβγάλτη. Στην επιστολή υπάρχει η προσφώνηση «Αγαπητέ Προϊστάμενε», η οποία θα αναγράφονταν και στις υπόλοιπες μετέπειτα επιστολές του. Η επιστολή ήταν από ακριβό χαρτί, ήταν γραμμένη με κόκκινο μελάνι και το περιεχόμενό της χλευάζει την αστυνομία, η οποία αδυνατούσε να τον συλλάβει. Επίσης γίνεται αισθητό το μίσος του για τις πόρνες και το πάθος του για αίμα. Κατόπιν το Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων προώθησε την επιστολή στις 29 Σεπτεμβρίου του 1888 στην Σκότλαντ Γιαρντ προς έρευνα. Ο ίδιος αποστολέας την 1 Οκτωβρίου του 1888 έστειλε μία καρτ ποστάλ, γραμμένη πάλι με κόκκινο μελάνι και ήταν λερωμένη με μουντζούρες που σκοπό είχαν να δώσουν την ψευδαίσθηση πως επρόκειτο για αίμα. Η Σκότλαντ Γιαρντ πονηρεύτηκε και βεβαιώθηκε πως ανήκε στον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, διότι την προηγούμενη ημέρα είχαν γίνει οι δύο δολοφονίες των Ελίζαμπεθ ΣτράΪντ και Κάθριν Έντοους. Στις 9 Οκτωβρίου του 1888 ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης έστειλε μία επιστολή, η οποία είχε μασονικά σύμβολα, όπως μία νεκροκεφαλή με δύο κόκαλα σε χιαστή, ένα όρθιο φέρετρο, δύο ξίφη που διασταυρώνονταν οι λεπίδες τους κι’ ένας σκελετός που κατευθύνονταν προς το φέρετρο. Η επιστολή ήταν γραμμένη με κόκκινη μπογιά και με λεπτό πινέλο, σαν αυτό που χρησιμοποιούν οι ζωγράφοι. Η επιστολή μαρτυράει πως ο αποστολέας ήταν ιδιαίτερα μορφωμένος, αριστοκράτης, μασόνος και ίσως καλλιτέχνης. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η ποιότητα του επιστολόχαρτου, το οποίο ήταν σχετικά ακριβό όπως ακριβώς κι’ εκείνο της 25ης Σεπτεμβρίου του 1888, για τις τσέπες των φτωχών κατοίκων του Γουάιτσαπελ. Ακολούθησε νέα επιστολή στις 21 Νοεμβρίου του 1888 προς τον επιθεωρητή Φρέντερικ Αμπερλαϊν της Σκότλαντ Γιαρντ. Το περιεχόμενό της για άλλη μια φορά αποσκοπούσε στον χλευασμό κατά της αστυνομίας. Μάλιστα στην εν λόγω επιστολή, ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης ισχυρίστηκε πως ήθελε να παραδοθεί, αλλά προφανώς επρόκειτο για μέρος από τον χλευασμό που διαιώνιζε. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1888 ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης έστειλε άλλη μία ενδιαφέρον επιστολή με την «αυτοπροσωπογραφία» του. Σε γενικές γραμμές στις επιστολές του Τζακ του Αντεροβγάλτη, αποκαλύπτονταν απειλές και στοιχεία που μόνο ο αληθινός δολοφόνος μπορούσε να γνωρίζει. Αυτό ήταν ακόμα ένας λόγος που πιστεύεται πως ο αποστολέας ήταν ο δολοφόνος και όχι κάποιος κακόγουστος φαρσέρ.

Την ίδια βραδιά της διπλής δολοφονίας και συγκεκριμένα στις 03:00, ανακαλύφθηκαν στην οδό Γκούλστον, στο Γουάιτσαπελ, τυχαία δύο σημαντικά στοιχεία, ικανά να βοηθήσουν τις αστυνομικές αρχές. Το πρώτο στοιχείο ήταν ένα ματωμένο κομμάτι από το μισοφόρι της Κάθριν Έντοους, το οποίο ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης χρησιμοποίησε προφανώς για να σκουπίσει την ματωμένη λεπίδα του. Το δεύτερο στοιχείο ήταν ένα μήνυμα γραμμένο με κιμωλία σ’ έναν τοίχο και το οποίο έγραφε: «Οι Εβραίοι είναι αυτοί που δεν θα κατηγορηθούν άδικα». Το εν λόγω μήνυμα σβήστηκε σκοπίμως ύστερα από διαταγή του Επιτρόπου της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, Σερ Τσαρλς Ουόρεν, για να μην ξεσπάσουν αναταραχές κατά των Εβραίων του Λονδίνου. Είναι αξιοπερίεργο το γιατί σβήστηκε το εν λόγω μήνυμα δίχως καν να φωτογραφηθεί. Ο αντισημιτισμός που αναπτυσσόταν ταχύρυθμα βοήθησε στο να κατηγορηθούν οι Εβραίοι για τις στυγερές δολοφονίες των πέντε ιεροδούλων. Ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης δεν συνελήφθη ποτέ. Αν και υπήρχαν ύποπτοι, ωστόσο δεν υπήρχαν ενοχοποιητικά στοιχεία, ικανά για να κατηγορηθεί κάποιος με βεβαιότητα. Είναι πολύ πιθανόν, ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης να βρίσκονταν στους τόπους των εγκλημάτων, ανάμεσα στο φοβισμένο αλλά και περίεργο πλήθος που παρακολουθούσε τις απελπισμένες ενέργειες των αστυνομικών, χαμογελώντας από ευτυχία και ηδονή για την ανικανότητα της Σκότλαντ Γιαρντ να τον συλλάβει. Εξαιτίας αυτής της αποτυχίας της Σκότλαντ Γιαρντ να συλλάβει τον περιβόητο Τζακ τον Αντεροβγάλτη, η Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου δυσφημίστηκε εις το έπακρον και προκάλεσε την δυσαρέσκεια ακόμα και του Βρετανικού θρόνου. Ποιοι ήταν όμως οι ύποπτοι;
Ένας από αυτούς ήταν ο Πολωνός εβραϊκής καταγωγής Ααρών Κοσμίνσκι, ο οποίος είχε ψυχολογικά προβλήματα και ήταν αυστηρά μισογύνης. Δεν χώνευε τις πόρνες και ήταν ιδιαίτερα βίαιος. Όμως τα τόσα προβλήματα που είχε δεν τον καθιστούσαν απαραίτητα και δολοφόνο. Μέχρι που κάποιος κάτοικος του Γουάιττσαπελ τον κατηγόρησε πως ήταν ο σατανικός Τζακ ο Αντεροβγάλτης. Όμως στο δικαστήριο δεν εμφανίστηκε και η κατηγορία δεν μπορούσε να αποδειχθεί. Σύμφωνα με εικασίες αυτός που κατηγόρησε τον Ααρών Κοσμίνσκι, ο οποίος ήταν επίσης εβραίος, υποχρεώθηκε να προβεί σ’ αυτήν την κίνηση ύστερα από πιέσεις της Σκότλαντ Γιαρντ, αλλά τελευταία στιγμή αρνήθηκε να καταθέσει και εξαφανίστηκε από το Λονδίνο για ευνόητους λόγους. Ο Ααρών Κοσμίνσκι αφέθηκε ελεύθερος και πέθανε πολύ αργότερα σε τρελοκομείο.

Άλλος ύποπτος ήταν ο 31 ετών Μόνταγκιου Τζον Ντρούιτ. Ήταν μορφωμένος και συγκεκριμένα δικηγόρος και εκπαιδευτικός. Ενώ ήταν διορισμένος σε σχολείο αρρένων, κατηγορήθηκε για κατά επανάληψη ασέλγεια σε μαθητές του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να απολυθεί και να πέσει σε βαθιά κατάθλιψη. Φαίνεται πως δεν μπορούσε να το ξεπεράσει και αποφάσισε να αυτοκτονήσει πέφτοντας στον Τάμεση ποταμό. Το πτώμα του ανασύρθηκε, ένα μήνα μετά την αυτοκτονία του σε πλήρη αποσύνθεση, από τα νερά του Τάμεση κοντά στο Θόρνυκροφτ Γουόρφ. Οι υποψίες έπεσαν πάνω του μετά την διαπίστωση πως η αυτοκτονία του έλαβε χώρα μετά την διπλή δολοφονία των Ελίζαμπεθ ΣτράΪντ και Κάθριν Έντοους. Μάλιστα μετά την αυτοκτονία του, η δράση του Τζακ του Αντεροβγάλτη τελείωσε και αυτό ενίσχυσε τις υποψίες πως ήταν ο αιμοσταγής δολοφόνος. Φυσικά δεν αποκλείεται να ήταν σύμπτωση η εν λόγω αυτοκτονία και η εξαφάνιση του Τζακ του Αντεροβγάλτη, γι’ αυτό και δεν δύναται να μιλήσει κάποιος με σιγουριά.

Ένας τρίτος ύποπτος ήταν και ο 55 ετών Ρώσος Μάικλ Οστρογκ. Ήταν κάτοικος του Γουάιτσαπελ και σπούδαζε ιατρική αλλά είχε το ελάττωμα να ήταν και κλέφτης. Απασχόλησε επανειλημμένα την αστυνομία, η οποία τον γνώριζε με πολλά ψευδώνυμα. Εκδιώχθηκε από το πανεπιστήμιο εξαιτίας του πάθους του να κλέβει και από τότε ξεκίνησε την κατρακύλα. Οι υποψίες έπεσαν πάνω του μετά την διαπίστωση πως όταν αφέθηκε ελεύθερος από ψυχιατρική κλινική στην οποία νοσηλεύονταν, ξεκίνησαν οι δολοφονίες του Τζακ του Αντεροβγάλτη. Μάλιστα όταν νοσηλεύτηκε ξανά, οι δολοφονίες είχαν σταματήσει. Δεν υπήρχαν όμως αυτόπτες μάρτυρες που να τον κατονομάζουν ως τον περιβόητο Τζακ τον Αντεροβγάλτη, γι’ αυτό και δεν κατηγορήθηκε ποτέ. Ωστόσο η σειρά των γεγονότων ήταν η αιτία που πονηρεύτηκε η Σκότλαντ Γιαρντ και οι υποψίες έπεσαν διακριτικά πάνω στον νεαρό κλεπτομανή. Όμως δίχως αποδείξεις, η Σκότλαντ Γιαρντ αδυνατούσε να επαληθεύσει τις υποψίες. Ο Μάικλ Οστρογκ πέθανε στην ψυχιατρική κλινική και μαζί του πέθανε η ελπίδα για τυχών ταύτιση του με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη.
Ακόμα ένας ύποπτος ήταν ο Σουηδός Νίκανερ Μπενέλιους, ο οποίος ήταν είκοσι επτά ετών το 1888. Στις 17 Νοεμβρίου μπήκε παράνομα στο σπίτι της Χάρριετ Ρόου, με σκοπό να την κάνει κήρυγμα. Η άμοιρη γυναίκα τρομοκρατήθηκε, νομίζοντας πως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης πήγε για να την σκοτώσει. Συνελήφθη και προφυλακίστηκε, όμως στην ανάκριση διαπιστώθηκε πως ήταν αθώος και δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τις δολοφονίες που συντάραξαν το Λονδίνο, οπότε αφέθηκε ελεύθερος.

Ο Πολωνός Σέβεριν Κλοσόφσκι ήταν άλλος ένας ύποπτος. Ήταν ιατρός και μάλιστα χειρούργος. Μετανάστευσε στην Αγγλία και συγκεκριμένα στο Λονδίνο, όπου λόγω της δυσχερής του οικονομικής του κατάστασης, έμεινε στο Γουάιτσαπελ. Στο Λονδίνο δεν εξάσκησε το επάγγελμά του αλλά εργάστηκε ως κουρέας. Ήταν γυναικάς και παντρεύτηκε αρκετές φορές. Ήταν όμως και βίαιος. Όλοι γνώριζαν πως με το παραμικρό ξεσπούσε στις κατά καιρούς συζύγους του, τις οποίες χτυπούσε δίχως έλεος. Μάλιστα οι μυστηριώδεις θάνατοι τριών εξ’ αυτών, τον οδήγησαν στο εδώλιο. Στο δικαστήριο αποδεικνύεται περίτρανα πως ο Σέβεριν Κλοσόφσκι τις δολοφόνησε. Καταδικάστηκε σε θάνατο διά απαγχονισμού. Θεωρήθηκε ως τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, λόγω των τριών δολοφονιών που διέπραξε καθώς και των ιατρικών γνώσεων που διέθετε. Σας υπενθυμίζω πως δεν αποδείχθηκε ποτέ τυχών σύνδεσή του με τις δολοφονημένες πόρνες του Τζακ του Αντεροβγάλτη.
Ένας άλλος ύποπτος ήταν και ο 56 ετών Καναδός Φράνσις Τίμπλετι, ο οποίος ζούσε αρχικά στις Η.Π.Α. και ήταν μικροαπατεώνας που εμφανίζονταν ως ιατρός. Είχε μεγάλο πελατολόγιο και οι ανυποψίαστοι πελάτες του, τον εμπιστεύονταν τυφλά. Όμως μια ημέρα συνελήφθη από την αστυνομία διότι τον βάρυνε η κατηγορία του φόνου μιας πόρνης. Συγκεκριμένα το θύμα που ήταν έγκυος, τον επισκέφτηκε για να κάνει έκτρωση. Κατά τη διάρκεια της έκτρωσης, το θύμα άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στο χειρουργείο του ψευτογιατρού Φράνσις Τίμπλετι. Όμως στο δικαστήριο κατάφερε και αθωώθηκε. Αργότερα κατηγορήθηκε ως παιδεραστής και συνελήφθηκε για ασέλγεια σε μικρά παιδιά. Μετανάστευσε στην Αγγλία και συγκεκριμένα στο Λονδίνο. Σύμφωνα με φημολογίες ο Φράνσις Τίμπλετι παντρεύτηκε μία φορά και μάλιστα με μία πρώην πόρνη. Μετά από τους φόνους του Τζακ του Αντεροβγάλτη, η Σκότλαντ Γιαρντ τον συνέλαβε ως ύποπτο. Όμως για κακή τους τύχη λόγω ελλείψεως αποδείξεων αφέθηκε ελεύθερος. Μετά τις πέντε δολοφονίες, ο αμφισεξουαλικός Φράνσις Τίμπλετι επέστρεψε στις Η.Π.Α. διότι διαπίστωσε πως κινδύνευε να απαγχονιστεί με την πρώτη ευκαιρία που θα εκμεταλλεύονταν η Σκότλαντ Γιαρντ. Τα ίχνη του χάθηκαν και εικάζεται πως πέθανε κάπου στις Η.Π.Α. σε μεγάλη ηλικία και αποκτώντας εξίσου μεγάλη περιουσία.
Άλλος ένας ύποπτος ήταν ο εικοσιεννιάχρονος Γουίλιαμ Χένρυ Μπέρυ, ο οποίος ενώ πήγε στην αστυνομία για να δηλώσει την αυτοκτονία της γυναίκας του, ωστόσο συνελήφθη διότι η έρευνα της αστυνομίας αποκάλυψε πως η σύζυγός του δολοφονήθηκε και μάλιστα από τον ίδιο. Μάλιστα αποδείχθηκε πως την στραγγάλισε, την τεμάχισε και έκρυψε τα κομμάτια της ένα σεντούκι. Στο κτίριο όπου διέμενε ανακαλύφθηκαν σε διαφορετικά σημεία, δύο φράσεις που αφορούσαν τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Έτσι τον ταύτισαν με τον δολοφόνο του Γουάιτσαπελ. Επιπλέον η βάρβαρη δολοφονία της γυναίκας του θύμισε τις δολοφονίες των θυμάτων του Τζακ του Αντεροβγάλτη και όλοι πίστεψαν πως συνελήφθη ο μεγαλύτερος κατά συρροή δολοφόνος. Ο Γουίλιαμ Χένρυ Μπέρυ καταδικάστηκε εις θάνατο δια απαγχονισμού για την δολοφονία της γυναίκας του, αλλά ο ίδιος δεν παραδέχτηκε ποτέ πως ήταν ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 24 Απριλίου του 1889 και κανένας δεν δύναται να τον συνδέσει με τις πέντε δολοφονίες του Γουάιτσαπελ.

Στα τέλη του 20ου αιώνα εμφανίστηκε μία εικασία, σύμφωνα με την οποία ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης ήταν ο διάσημος Γερμανός ζωγράφος Ουώλτερ Σίκερτ, που γεννήθηκε στο Μόναχο το 1860 και ήταν κάτοικος του Λονδίνου την εποχή των δολοφονιών. Ο Ουώλτερ Σίκερτ συνήθιζε να ζωγραφίζει πίνακες, τα περιεχόμενα των οποίων δύναται να εμπνεύστηκαν από τα θύματα του Τζακ του Αντεροβγάλτη. Πράγματι σήμερα είναι αποδεκτό από πολλούς πως οι πίνακές του είναι μακάβριοι και γεμάτοι από υποσυνείδητα μηνύματα που τον ταυτίζουν με τον δολοφόνο του Γουάιτσαπελ. Ακόμα και ο γραφικός του χαρακτήρας έμοιαζε με τον γραφικό χαρακτήρα του περιβόητου δολοφόνου. Επίσης χρησιμοποιούσε ευρέως τα ίδια επιστολόχαρτα με αυτά που χρησιμοποιούσε ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης. Όπως προανέφερα ορισμένες επιστολές του Τζακ του Αντεροβγάλτη ήταν γραμμένες με κόκκινο μελάνι ακόμα και με κόκκινη μπογιά που την άπλωνε προσεκτικά με λεπτό πινέλο σαν αυτά που χρησιμοποιούν οι ζωγράφοι. Μάλιστα σε ορισμένες επιστολές υπήρχαν ζωγραφιές, τις οποίες μόνο ζωγράφος θα μπορούσε να ζωγραφίσει. Υπάρχουν λοιπόν αρκετές συμπτώσεις για να μας κάνουν να ταυτίσουμε τον Ουώλτερ Σίκερτ με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Άραγε κατά πόσο να ισχύει αυτή η θεωρία; Όταν ο Ουώλτερ Σίκερτ ήταν μικρός έκανε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις στο αντρικό του μόριο που ήταν παραμορφωμένο εκ γενετής. Το αποτέλεσμα των επίπονων επεμβάσεων δεν τον βοήθησε καθόλου και η παραμόρφωση του αντρικού του μορίου εξακολουθούσε να υφίσταται. Εικάζεται πως ήταν και στείρος. Ο μικρός Ουώλτερ Σίκερτ απογοητεύθηκε και η όλη κατάσταση του δημιούργησε κόμπλεξ. Όσο μεγάλωνε αντιμετώπιζε δυσκολίες στις σχέσεις του με το αντίθετο φύλλο και αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Ουώλτερ Σίκερτ να αναζητά την ηδονή επί πληρωτέου έρωτα. Οι πόρνες, που ήταν συνήθως αμόρφωτες και με κακούς τρόπους συχνά τον κορόιδευαν. Έτσι με τον καιρό παράλληλα με το κόμπλεξ του αυξανόταν και το μίσος του για τις πόρνες. Επίσης είναι γενικά παραδεκτό πως ήταν μισογύνης και θεωρούσε πως οι γυναίκες ήταν ηλίθιες και ικανές μονάχα για αναπαραγωγή! Παρ’ όλα αυτά ο μισογυνισμός του και τα σεξουαλικά του προβλήματα, δεν τον εμπόδισε από το να παντρευτεί τρεις φορές. Παντρεύτηκε διαδοχικά την Έλεν Κόμπντεν, την Κριστίν Άνγκους και την Τερέζ Λεσόρ. Ο Ουώλτερ Σίκερτ πέθανε με την μοναξιά του και τις αναμνήσεις του το 1942. Ωστόσο η εν λόγω θεωρία θα μπορούσε να ισχύει, λαμβάνοντας υπ’ όψιν μας τις τόσες συμπτώσεις αλλά και το γεγονός πως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης δεν έρχονταν σε σεξουαλική επαφή με τα θύματά του.

Όμως οι ύποπτοι δεν ήταν μονάχα από τα λαϊκά στρώματα. Ένας από τους υπόπτους ήταν και ο 24 ετών πρίγκιπας του Κλάρενς και του Έβοντειλ, Άλμπερτ Βίκτορ, εγγονός της Βασίλισσας Βικτωρίας. Ο πρίγκιπας Άλμπερτ Βίκτορ προκάλεσε πολλά σκάνδαλα που ενόχλησαν την Βασιλική οικογένεια, η οποία προσπαθούσε με νύχια κα με δόντια να τα καλύψει για ευνόητους πολιτικούς λόγους. Υπάρχουν πολλές εικασίες, σύμφωνα με τις οποίες, είχε πολύχρονη ερωτική σχέση με μία πόρνη, ήταν ομοφυλόφιλος, ήταν παρανοϊκός, ήταν βίαιος, ήταν νοητικά καθυστερημένος, δούλευε κρυφά σ’ έναν ανδρικό οίκο ανοχής και τέλος πως ήταν ο περιβόητος Τζακ ο Αντεροβγάλτης. Φυσικά ποτέ δεν κατηγορήθηκε ευθέως για τις πέντε δολοφονίες. Εάν γίνονταν κάτι τέτοιο, θα υπήρχε μεγάλο πολιτικό τίμημα και ίσως θα χαντακώνονταν για πάντα η βασιλική οικογένεια. Ο πρίγκιπας Άλμπερτ Βίκτορ πέθανε το 1892 και ακόμα και για τον θάνατό του δεν γνωρίζουμε επ’ ακριβώς την αιτία του θανάτου του. Σύμφωνα με εικασίες πέθανε είτε από σύφιλη, είτε από δηλητηρίαση, είτε από σοβαρή γρίπη μετά από το ταξίδι του στην Ινδία. Την δεκαετία του 1960, η Βασιλική οικογένεια ισχυρίστηκε πως όταν έλαβαν χώρα οι δολοφονίες του Τζακ του Αντεροβγάλτη, ο πρίγκιπας Άλμπερτ Βίκτορ απουσίαζε εκτός Λονδίνου. Ήταν μία κίνηση που δήλωνε την ανησυχία της Βασιλικής οικογένειας λόγω των θεωριών περί της αληθινής ταυτότητας του Τζακ του Αντεροβγάλτη που άνθισαν ραγδαίως λίγα χρόνια πριν. Λίγο πολύ αυτές οι θεωρίες κατηγορούσαν τον εν λόγω γαλαζοαίματο, ως τον υπ’ αριθμόν ένα ύποπτο, αλλά για άλλη μια φορά δεν υπάρχουν διόλου αποδείξεις. Όμως την δεκαετία του 1970, εμφανίστηκαν φημολογίες, οι οποίες έδιναν μία νέα διάσταση στην υπόθεση του Τζακ του Αντεροβγάλτη.

Σύμφωνα μ’ αυτές, ο πρίγκιπας Άλμπερτ Βίκτορ, ένιωθε την μοναξιά εις το έπακρον. Γι’ αυτό μεταμφιέζονταν και επισκέπτονταν τις γειτονιές του Λονδίνου δίχως να γίνεται αντιληπτός. Κάποια νύχτα γνώρισε την Άννι Ελίζαμπεθ Κρουκ, την ερωτεύθηκε και την παντρεύτηκε μυστικά δίχως να γνωρίζει η βασιλική οικογένεια τίποτα απολύτως. Το ζευγάρι ένιωσε την πραγματική ευτυχία, όταν διαπιστώθηκε πως η Άννι Ελίζαμπεθ Κρουκ περίμενε παιδί. Στις 18 Απριλίου του 1885 απέκτησαν ένα υγιέστατο κοριτσάκι, την Άλις Μάργκαρετ και η ευτυχία τους αυξήθηκε ακόμα περισσότερο. Όμως αυτό τους έκανε απρόσεκτους και το αποτέλεσμα ήταν να γίνουν αντιληπτοί στο βασιλικό περιβάλλον. Η Βασίλισσα Βικτώρια πληροφορήθηκε από κάποιον καλοθελητή τόσο για τον μυστικό γάμο όσο και για την γέννηση του κοριτσιού. Με τον φόβο του πολιτικού σκανδάλου προσπάθησε να αντιδράσει δίχως να γίνει αντιληπτό το «ύψιστο» λάθος του εγγονού της στα μάτια των υπηκόων της. Ζήτησε την βοήθεια δύο πιστών της, του μασόνου Σερ Γουίλιαμ Γκαλ ο οποίος ήταν ο γιατρός της βασιλικής οικογένειας και του Λόρδου Σάλισμπερυ ο οποίος ήταν ο πρωθυπουργός της Αγγλίας. Ο τελευταίος οργάνωσε μια επιχείρηση σύλληψης του ζευγαριού. Η πετυχημένη σύλληψή τους έγινε αστραπιαία δίχως να αντιδράσει το μέχρι τότε ευτυχισμένο ζευγάρι. Η μοίρα τους έπαιξε πολύ άσχημο παιχνίδι αφού η ημέρα της σύλληψής τους, ήταν η τελευταία ημέρα που ειδωθήκαν. Τους χώρισαν βάζοντας τους σε διαφορετικές άμαξες και ακολούθησαν διαφορετικές κατευθύνσεις προς σε άγνωστους προορισμούς. Η μικρή Άλις Μάργκαρετ απουσίαζε από το σπίτι, την ώρα της διπλής σύλληψης μαζί με την νταντά της, την Μαίρη Τζέιν Κέλλυ!

Ο Σερ Γουίλιαμ Γκαλ έκλεισε την Άννι Ελίζαμπεθ Κρουκ σε ψυχιατρείο, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τρελαθεί η κακομοίρα στα αλήθεια. Ο πρίγκιπας Άλμπερτ Βίκτορ φυγαδεύτηκε εκτός Βρετανίας, κάπου στην Ινδία για όσο καιρό απαιτούνταν για να «συνέλθει» από την τρέλα που είχε διαπράξει! Η Μαίρη Τζέιν Κέλλυ υιοθέτησε άτυπα την μικρή Άλις Μάργκαρετ και για να την συντηρήσει δεν δίστασε να πουλήσει το κορμί της. Οι φιλενάδες της, Μαίρη Ανν Νίκολς, Άννι Τσάπμαν, Ελίζαμπεθ ΣτράΪντ και Κάθριν Έντοους της πρότειναν να εκβιάσει την βασιλική οικογένεια, ζητώντας υπέρογκα ποσά για να εξαγοράσουν την σιωπή της. Όμως η βασιλική οικογένεια δεν ήταν πρόθυμη να υποκύψει στους εκβιασμούς μιας πόρνης. Ο Σερ Γουίλιαμ Γκαλ, για άλλη μια φορά απέδειξε την αφοσίωσή του στην βασιλική οικογένεια, καταστρώνοντας ένα διαβολικό σχέδιο. Δημιούργησε τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, ο οποίος είχε συνένοχο τον αμαξά του πρίγκιπα Άλμπερτ Βίκτορ που ονομάζονταν Τζον Νίτλεΐ. Είχε σκοπό να εξαφανίσει από προσώπου Γης την πόρνη με την μικρή Άλις Μάργκαρετ. Στην πορεία διαπίστωσε πως η Μαίρη Τζέιν Κέλλυ ήταν μία ανώριμη κοπέλα που υπάκουε τυφλά στις οδηγίες των φιλενάδων της. Έτσι αποφάσισε να εξοντώσει ολόκληρη την παρέα των ιεροδούλων για να μην γνωστοποιηθεί τίποτα περί του μυστικού γάμου του πρίγκιπα Άλμπερτ Βίκτορ με την Άννι Ελίζαμπεθ Κρουκ και φυσικά περί της γεννήσεως της μικρής Άλις Μάργκαρετ. Η συνέχεια μας είναι ήδη γνωστή, ο Σερ Γουίλιαμ Γκαλ με την ταυτότητα του Τζακ του Αντεροβγάλτη εξολόθρευσε τις πόρνες καθώς και την μικρή Άλις Μάργκαρετ η οποία κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες βρέθηκε νεκρή στις 17 Ιουλίου του 1889 σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών. Ο Σερ Γουίλιαμ Γκαλ κατέληξε μετά από λίγο καιρό σε φρενοκομείο, όπου πέθανε υπό μυστήριες συνθήκες. Άδοξο τέλος είχε και ο συνεργός του Σερ Γουίλιαμ Γκαλ, ο αμαξάς Τζον Νίτλεΐ, ο οποίος πνίγηκε στον Τάμεση ποταμό.
Κατά καιρούς έχουν ειπωθεί πολλές θεωρίες σχετικά με την ταυτότητα του Τζακ του Αντεροβγάλτη. Τα τελευταία χρόνια ο Σκωτσέζος επιστήμονας Ίαν Φίνλεϊ προέβει σε μία θεωρία, σύμφωνα με την οποία ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης θα μπορούσε να ήταν γυναίκα και όχι άνδρας. Ο Ίαν Φίνλεϊ ερεύνησε το σάλιο από το γραμματόσημο μιας επιστολής που έστειλε ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης. Με την βοήθεια της τεχνολογίας, που δεν γνωρίζει τέλος, ο Ίαν Φίνλεϊ συμπέρανε πως υπάρχουν πολλές πιθανότητες, ο αποστολέας να ήταν γυναίκα και όχι άνδρας. Ακούγεται παράλογο αλλά δεν πρέπει να αγνοήσουμε την εν λόγω θεωρία και να την απορρίψουμε βεβιασμένα. Στις 20 Οκτωβρίου του 1888 συνελήφθη η Μαρία Κόρονερ ως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης! Όμως στο δικαστήριο αποδείχθηκε πως η Μαρία Κόρονερ ήταν απλά φαρσέρ και ομολόγησε πως έστειλε δύο επιστολές, η μία στις 14 Οκτωβρίου προς την Σκότλαντ Γιαρντ και η άλλη στις 15 Οκτωβρίου προς την εφημερίδα Μπράντφορντ Τέλεγκραφ. Έμεινε στην φυλακή για τρεις ημέρες και πλήρωσε είκοσι λίρες εγγύηση υπό τον όρο της καλής συμπεριφοράς για έξι μήνες. Στις 20 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου συνελήφθη άλλη μία γυναίκα, η Μίριαμ Χάουελς, η οποία κατηγορήθηκε ως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης. Όπως ομολόγησε κι’ ίδια, ήταν επίσης φαρσέρ και παραδέχτηκε πως στις 16 Νοεμβρίου έστειλε δύο απειλητικές επιστολές με την υπογραφή του Τζακ του Αντεροβγάλτη προς δύο γειτόνισσές της, στην Ελίζαμπεθ Μάγκορ και στην Μάργκαρετ Σμιθ, έτσι για αστείο. Το σίγουρο είναι πως δεν γέλασε κανένας με την κακογουστιά της Μίριαμ Χάουελς. Καταδικάστηκε σε εφτά ημέρες φυλακή και πλήρωσε πενήντα λίρες σαν εγγύηση.

Ο Βρετανός συνταξιούχος αστυνομικός Τρέβορ Μάριοτ υποστήριξε με πάθος πως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης ήταν ναυτικός και πως δολοφόνησε πόρνες με παρόμοιο τρόπο σε πολλά μέρη του κόσμου. Μάλιστα οι έρευνές του το οδήγησαν στην διαπίστωση πως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης έφτασε στο Λονδίνο τον Ιούλιο του 1888, περίπου έναν μήνα πριν την πρώτη δολοφονία, με το πλοίο ονόματι «Σύλφη». Μετά τον πέμπτο φόνο έφυγε σαν κύριος με το πλοίο αρχικά προς την Καραϊβική για να καταλήξει από την κεντρική Αμερική στην νότια Αμερική. Τα αποτελέσματα των ερευνών του είναι καταγεγραμμένα στο βιβλίο του που τιτλοφορείται «Τζακ ο Αντεροβγάλτης: η έρευνα του 21ου αιώνα». Επρόκειτο για μια πολύ σοβαρή έρευνα για την οποία ο Τρέβορ Μάριοτ μελέτησε αρχεία δολοφονιών που βρίσκονται σε διάφορα κράτη και πιθανών να σχετίζονται με τον μεγαλύτερο κατά συρροή δολοφόνο.

Το υπουργείο εσωτερικών της Αγγλίας, για άγνωστο και ύποπτο λόγο κλείδωσε την υπόθεση του Τζακ του Αντεροβγάλτη για εκατό χρόνια. Όλα τα στοιχεία, οι επιστολές, οι φωτογραφίες και οι ιατρικές γνωματεύσεις χαντακώθηκαν και εξαφανίστηκαν από προσώπου Γης. Τα τελευταία χρόνια γνωστοποιήθηκαν όλα όσα είναι γνωστά για τον δολοφόνο του Γουάιτσαπελ και των δολοφονιών που διέπραξε το 1888. Όμως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος που μεσολάβησε, ήταν η αιτία να χαθούν πολλά αρχεία, μετά από τον βομβαρδισμό του Λονδίνου. Αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι πως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης δεν συνελήφθη ποτέ, σύμφωνα με τις επίσημες ιστορικές πηγές. Εικάζεται πως η Σκότλαντ Γιαρντ γνώριζε την ταυτότητα του μεγαλύτερου κατά συρροή δολοφόνου, αλλά δεν ήθελε να τον συλλάβει διότι τον χρησιμοποιούσε σαν κατασταλτικό όπλο για την συνεχή αύξηση της πορνείας του Βικτωριανού Λονδίνου. Ωστόσο κανένας δεν δύναται να πάρει όρκο για την προαναφερθέν εικασία. Κι’ αυτό διότι εάν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε η όλη ιστορία γύρισε σαν μπούμερανγκ ενάντια στην Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου, αφού ταπεινώθηκε, δυσφημίστηκε εις το έπακρον και οι επιθεωρητές που δούλευαν την υπόθεση στιγματίστηκαν αιωνίως. Ποιος ξέρει, ίσως κάποτε να μάθουμε την ωμή αλήθεια……..


Προτεινόμενη βιβλιογραφία
• Paul Begg, Jack the Ripper: The Facts, Robson Books, 2004
• Trevor Marriott, Jack the Ripper: The 1st Century Investigation, John Blake, 2007
• Lewis Perry Curtis, Jack the Ripper and the London Press, Yale University Press, 2001
• Stewart P. Evans & Keith Skinner, Jack the Ripper: Letters from Hell, The History Press, 2004
• Stan Russo, The Jack the Ripper Suspects: Persons Cited by Investigators and Theorists, McFarland & Company, 2004
• Stewart P. Evans and Donald Rumbelow, Jack the Ripper: Scotland Yard Investigates, The History Press, 2006
• Patricia Cornwell, Portrait Of A Killer: Jack The Ripper -- Case Closed, Berkley, 2003