Τα παιδιά νηπιακής ηλικίας κατά την Παλαιολιθική Εποχή, πιθανότατα φοιτούσαν σε παιδικούς σταθμούς όπου μάθαιναν την τέχνη της ζωγραφικής των σπηλαίων, χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά τους! Και όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα, έτσι και την Εποχή του Λίθου οι πρώτες αυτές ζωγραφιές των νηπίων στόλιζαν τον τοίχο των "σπιτιών" τους!

Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	graffiti.jpg 
Εμφανίσεις: 68 
Μέγεθος: 81,0 KB 
ID: 772

Οπως ανακοινώθηκε σε πρόσφατο συνέδριο του Πανεπιστημίου του Cambridge με θέμα την αρχαιολογία της παιδικής ηλικίας, ανακαλύφθηκαν στοιχεία για τη ζωή των μικρών παιδιών κατά την Παλαιολιθική περίοδο, δηλαδή πριν από 13.000 χρόνια!

Η παιδική ζωγραφική των σπηλαίων

Μελετώντας ένα από τα πιο γνωστά προϊστορικά σπήλαια με βραχογραφίες στη Γαλλία, εκείνο του Ρουφινιάκ στην περιοχή Ντορντόν, το οποίο είναι γνωστό ως Σπήλαιο των Εκατό Μαμούθ, ανακάλυψαν ότι τα παιδιά αφού περνούσαν τα δάκτυλά τους πάνω από μαλακό, κόκκινο πηλό στη συνέχεια ζωγράφιζαν στους βράχους σχηματίζοντας απλές αλλά και πιο σύνθετες γραμμές.

Στα σχέδια που ανακαλύφθηκαν περιλαμβάνονται αναπαραστάσεις από 158 μαμούθ, 28 βίσωνες, 15 άλογα, 12 αίγες, 10 τριχωτούς ρινόκερους, 4 ανθρώπινες μορφές και 1 αρκούδα.

Ένας από τους θαλάμους έχει τόσο πολλές βραχογραφίες, ώστε οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο χώρος προοριζόταν αποκλειστικά για αυτά και ενδεχομένως να αποτελούσε την "αίθουσα του νηπιαγωγείου"!

«Πρόκειται για υποθέσεις ακόμη, αλλά πιστεύω ότι στον συγκεκριμένο θάλαμο τα παιδιά ενθαρρύνονταν να παραγάγουν περισσότερη τέχνη απ’ ό,τι οι μεγάλοι. ΄Ισως να ήταν ένα είδος παιδότοπου ή ένας χώρος εξάσκησης ώστε να εξελιχθούν σε καλλιτέχνες αργότερα και να φιλοτεχνήσουν τα σχέδια και τις βραχογραφίες που βρίσκουμε σε όλη την έκταση του σπηλαίου. Δεν αποκλείεται να ήταν ένας χώρος που χρησιμοποιούσαν για κάποιο τελετουργικό μιας ιδιαίτερης ομάδας παιδιών, ίσως για ένα είδος μύησης», εξηγεί η Jess Cooney, μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Cambridge.

«Κάποια από τα σχέδια των παιδιών βρίσκονται ψηλά στα τοιχώματα και στις οροφές, που σημαίνει ότι θα πρέπει κάποιος να τα σήκωνε ή να κάθονταν στους ώμους κάποιου. Οι γραμμές είναι πολύ προσεγμένες, πράγμα εξαιρετικά ασυνήθιστο για παιδιά τέτοιας ηλικίας, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος το μάθαινε πώς να ζωγραφίζει», προσθέτει.

Προϊστορικά γκράφιτι ή τελετουργίες;

Η σημασία της ζωγραφικής των αυλακώσεων, ευρύματα της οποίας έχουν βρεθεί σε άλλα σπήλαια της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Νέας Γουινέας και της Αυστραλίας, έχει απασχολήσει πολύ τους αρχαιολόγους. Αλλοι θεωρούν τα σχέδια αυτά κάτι σαν "προϊστορικά γκραφίτι", ενώ άλλοι ¨πιστεύουν πως είχαν σχέση με συγκεκριμένες τελετουργίες.

« Αν και δεν γνωρίζουμε γιατί τα έκαναν οι άνθρωποι, μερικές από τις υποθέσεις που κάνουμε είναι ότι σχετίζονταν με τελετές μύησης, με κάποιου είδους εκπαίδευση, ή ότι ήταν μια ασχολία για να περάσει η ώρα» λέει η Cooney και προσθέτει: «Εκτός από τις απλές γραμμές που σχηματίζουν μαιάνδρους, υπάρχουν παραστάσεις ζώων ή μορφές που μοιάζουν με περιγράμματα προσώπων, κάτι σαν τα σημερινά κινούμενα σχέδια. Αυτό που θέλαμε με την έρευνά μας ήταν να αποκτήσουν φωνή τα παιδιά της Προϊστορίας. Και σήμερα νιώθουμε πως στο Ρουφινιάκ οι φωνές των παιδιών ακούγονται σε κάθε γωνιά του σπηλαίου!».