Το 1944, με συνέλαβαν και με έριξαν στο απομονωτήριο.
Μέσα εκεί, υπήρχε άλλος ένας. Υπήρχε κι ένα κούτσουρο.
Πονούσα σ' όλο μου το κορμί. Του είπα: ''Σε παρακαλώ,
να ξαπλώσεις πάνω στο κούτσουρο κι εγώ πάνω στο σώμα σου; ''.
Έτσι κι έγινε. Από αυτό το περιστατικό, εμπνεύστηκα το:

''Ούτε στρώμα να πλαγιάσω, ούτε φως για να διαβάσω,
το γλυκό σου γράμμα, ωχ, μανούλα μου.
Καλοκαίρι κι είναι κρύο, ένα μέτρο επί δύο
είναι το κελί μου, ωχ, μανούλα μου.

Μα εγώ δε ζω γονατιστός, είμαι της γερακίνας γιος.
Τι κι αν μ' ανοίγουνε πληγές, εγώ αντέχω τις φωτιές.
Μάνα μη λυπάσαι. Μάνα μη με κλαις.''

Κλικ για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Ονομασία:	VIRVOS.jpg 
Προβολές: 2 
Μέγεθος: 40,2 KB 
ID: 9313

Κώστας Βίρβος
29 Μαρτίου 1926 Τρικαλα

Απεβιωσε 6 Αυγούστου 2015